• Hiszpania,  Relacje

    Barcelona: Zakamarki Wzgórza Montjuïc

    Rok 1992. Wakacje. Wieś Soczewka. Grupa dzieci w wieku między pięć a dziesięć lat, machając kijkami niczym dyrygenci przemierza leśne ostępy ze śpiewem na ustach. Hałas dociera do wszystkich domków letniskowych w okolicy. Zbliża się pora obiadowa. Dzieciaki z ociąganiem opuszczają letnie bazy, by na te dwie godziny wrócić do świata dorosłych i zjeść pomidorową z ziemniakami, surówką i kotletem. Potem znów będzie można się bawić. A wieczorem wszyscy pójdą do baru. Rozsiądą się przed budynkiem na plastikowych krzesełkach lub kocach w kratę. I będą oglądać igrzyska olimpijskie. Rano znów dzieciaki pobiegną do swoich leśnych baz, a po południu znów wrócą na obiad śpiewając rytmicznie „Bar-ce-lo-na dzie-wię-dzie-siąt-dwa Bar-ce-lo-na!”. Tylko tyle,…